Νetflix σειρά: La Casa de Papel

Εάν δεν ζεις σε μία σπηλιά τότε ξέρεις πως οι διαθέσιμες σειρές στο Netflix μπορούν να σου προσφέρουν εξαιρετικές στιγμές χωρίς hustling (κόπο).

Η πιο πρόσφατη σειρά που λογικά έχετε ήδη δει (αν όχι, σοβαρά τώρα ζείτε σε σπηλιά), είναι η La Casa de Papel. Την έβλεπα συνεχώς στην κατηγορία “Δημοφιλή τώρα” και έτσι ως γνήσιο κοινωνικό ων που συνειδητά/ασυνείδητα ακολουθεί το σύνολο, αποφάσισα να την ξεκινήσουμε.

La Casa de Papel – τι πραγματεύεται 

Η πλοκή ήταν εύπεπτη: 8 κλέφτες υπό την καθοδήγηση ενός μυστηριώδη άνδρα με το κωδικό όνομα “Καθηγητής”, εισβάλλουν στο Νομισματοκοπείο της Ισπανίας, θέτουν σε κίνηση μία ομηρία και παράλληλα προσπαθούν να φέρουν εις πέρας το ιδιοφυές σχέδιο ληστείας που τους έχει ανατεθεί.

Η σειρά ολοκληρώνεται στις 2 σεζόν (13 επεισόδια) και υπόσχεται να σας αφήσει με υλικό για συζήτηση και ένα τραγούδι που θα κλωθογυρίζει ξανά και ξανά στο μυαλό σας.

Γιατί να το δείτε:

via GIPHY

-Πρώτα από όλα γιατί το σενάριο είναι τετριμμένο μεν (αμέτρητες ταινίες με ληστεία διαθέσιμες προς προβολή) αλλά τρομερά φρέσκο. Όπως προείπα, ένας μυστηριώδης άνδρας με το κωδικό όνομα “Καθηγητής” δημιουργεί μια ομάδα ικανών ληστών και εγκληματιών με σκοπό την επίτευξη του σχεδίου του που θα τους κάνει πλουσιότερους κατά 2,4 δισεκατομμύρια ευρώ ληστεύοντας το Νομισματοκοπείο της Ισπανίας. Μέσα σε 5 μήνες η ομάδα εκπαιδεύεται και μαθαίνει κάθε λεπτομέρεια του σχεδίου με σκοπό την τέλεια εφαρμογή του. Τα μέλη αυτής της ομάδας χρησιμοποιούν ονόματα πόλεων (very Tarantino) για να προσδιοριστούν και ξεκινούν με αυστηρούς κανόνες που θα ευνοήσουν την χωρίς παράπλευρες απώλειες, ληστεία. Η ομάδα καταφέρνει με επιτυχία να καταλάβει την τράπεζα και μαζί της 64 ομήρους οι οποίοι θα παίξουν κεντρικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις του “Καθηγητή” με την αστυνομία αλλά δεν καταφέρνει να επιβάλλει στην ανθρώπινη πλευρά της να μην κάνει ανθρώπινα λάθη.

-Αυτό το τελευταίο στοιχείο προσωπικά με ενθουσίασε. Είναι μία σειρά ανθρωποκεντρική και ουσιαστικά η πλοκή στηρίζεται στο κάθε μέλος της ληστείας και στα χαρακτηριστικά του εαυτού του. Πώς λειτουργεί ένας παρορμητικός άνθρωπος, πώς ένας ερωτευμένος, πώς ένας πατέρας κ.ο.κ. Αυτό από μόνο του δημιουργεί υποκειμενικές θέσεις από εμάς που το βλέπουμε γιατί απλώς με μερικούς μπορούμε να ταυτιστούμε με άλλους όχι.

-Πιάνει τον παλμό της Ευρώπης. Δεν είναι μυστικό πως η Ισπανία έχει μνημόνιο στο κεφάλι της. Το ίδιο και εμείς. Έτσι σε βάζει σε μια διαδικασία να καταλάβεις πώς ένας άνθρωπος τόσο έξυπνος όσο ο “Καθηγητής” αποφασίζει να ληστέψει το κράτος αλλά όχι τους συνανθρώπους του “κόβοντας νέο χρήμα” και όχι κλέβοντας καταθέσεις.

– Γιατί η σκηνή που τραγουδούν το «Bella Ciao» θα σε στοιχειώσει μέρες και μέρες και μέρες αναγκάζοντάς σε να το σιγοτραγουδάς. To «Bella Ciao» είναι ιταλικό αντιστασιακό τραγούδι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η μουσική του τραγουδιού φαίνεται να είναι εμπνευσμένη από κάποιο παλιό παραδοσιακό τραγούδι, ενώ είναι άγνωστο από ποιον έχουν γραφεί οι στίχοι. Το τραγούδι αυτό έχει αναπαραχθεί και διασκευαστεί από διάφορους καλλιτέχνες στα ιταλικά, τα αγγλικά, τα ελληνικά, τα ρωσικά, τα βοσνιακά, τα κροατικά, τα σερβικά, τα ουγγρικά, τα ισπανικά, τα φινλανδικά, τα γερμανικά, τα τουρκικά, τα ιαπωνικά, τα κινεζικά και τα κουρδικά.

Η μελωδία του τραγουδιού ήταν ήδη γνωστή και την τραγουδούσαν στις αρχές του 20ού αιώνα οι γυναίκες που μάζευαν ρύζι στις φυτείες της ιταλικής επαρχίας Terre d’Acqua κοντά στην Μπολόνια.

Οι στίχοι του τραγουδιού κατηγορούν τις δύσκολες συνθήκες εργασίας μέσα στον καυτό ήλιο. Η πρώτη γνωστή ερμηνεία του 1906 έχει τη μορφή αντίδρασης κατά του αφεντικού, που «μ’ ένα ραβδί στο χέρι» παρακολουθεί τους εργάτες, χαραμίζει τη ζωή των γυναικών και δεν πληρώνει τους μισθούς. Η μέρα όμως πλησιάζει, που οι εργάτριες θα απελευθερωθούν.

Το τραγούδι έγινε παγκόσμια γνωστό όταν το τραγουδούσε η ιταλική αντίσταση ενάντια στο φασισμό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στη διασκευή αυτή οι στίχοι του τραγουδιού εξυμνούν τον απελευθερωτικό αγώνα των παρτιζάνων και τον ηρωικό τους θάνατο.

-Τέλος, να το δείτε γιατί οι πρωταγωνιστές (πχ. Η Τόκυο, Úrsula Corberó) είναι εξαιρετικά φρέσκα και ταλαντούχα πρόσωπα που σε κάνουν να πιστέψεις πως ο ρόλος δεν είναι ρόλος αλλά αληθινό πρόσωπο.

Αυτά είχα να σας πω και εννοείται σας αφήνω με ένα ρεμίξ του τραγουδιού επειδή όση ώρα γράφω το σιγουτραγουδώ.

Στίχοι  «Bella Ciao»
Una mattina mi son svegliato,
o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao!
Una mattina mi son svegliato,
e ho trovato l’invasor.
O partigiano, portami via,
o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao!
O partigiano, portami via,
ché mi sento di morir.
E se io muoio da partigiano,
o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao!
E se io muoio da partigiano,
tu mi devi seppellir.
E seppellire lassù in montagna,
o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao!
E seppellire lassù in montagna,
sotto l’ombra di un bel fior.
E le genti che passeranno,
o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao!
E le genti che passeranno,
Mi diranno «Che bel fior!»
«È questo il fiore del partigiano»,
o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao!
«È questo il fiore del partigiano,
morto per la libertà!»
 

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.