Λιμένι Μάνης: ένας προορισμός ιδανικός για διήμερο

Όποιος δεν γνωρίζει πως η Πελοπόννησος είναι ένα μέρος “ευλογημένο” ήρθε η ώρα να το μάθει.

Δεν υπάρχει εποχή του χρόνου που δεν έχει μέρη ιδανικά για απόδραση. Είναι τόσο κοντά στην Αθήνα και έχει τόσες επιλογές που πολύ θα ήθελα να βλέπω από ένα χωριό κάθε Σαββατοκύριακο.

Στο θέμα μας… Ταξιδέψαμε έπειτα από πρόταση φίλων και γνωστών στο Λιμένι. Ένα παραθαλάσσιο χωριό της Μάνης που με την πρώτη ματιά σε κατακλύει. Μα τί ωραίος και παραδοσιακός οικισμός είναι ετούτος βρε παιδιά. Έπος. Έστω μία φορά, πρέπει να πάτε.

Διαμονή στο Porto Vitilo

Δεν μπορούσα να βρω (οκ έψαχνα last minute) ξενοδοχείο μέσα στο Λιμένι και έτσι κλείσαμε σε ένα πολύ ωραίο ξενοδοχείο στο Καραβοστάσι με απόσταση 2χλμ. από το Λιμένι.

Συμβουλή πρώτη: Μην αγχωθείτε να βρείτε μέσα στο Λιμένι. Είναι τόσο κοντά το ένα χωριουδάκι στο άλλο που αλήθεια, αξίζει να κλείσετε το ξενοδοχείο που σας κάνει “κλικ” και ας μην είναι μέσα στο χωριό.

Το Porto Vitilo, ήταν μία ευχάριστη έκπληξη. Χτισμένο από πέτρα πάνω στη θάλασσα, πεντακάθαρο και με μία ζεστασιά που σε ωθούσε να χαλαρώσεις σαν να ήσουν στο εξοχικό σου. Το πρωινό στην αυλή ήταν υπέροχο. Βουλιάζεις στον καναπέ κοιτάς ευθεία τη θάλασσα και περιβάλλεσαι από μπανανιές, ελιές και “πράσινο” με γατάκια να παίζουν πιο δίπλα. Σας λέω, το vibe ήταν εξοχικό με ηρεμία.

Πιο συγκεκριμένα να αναφέρω για το πρωινό (αν ένα ξενοδοχείο έχει καλό πρωινό για εμένα είναι +++ γιατί το παραδέχομαι: Τρελαίνομαι για το πρωινό γεύμα, είναι τόση η χαρά μου όταν η εικόνα στο τραπέζι είναι σαν διαφήμιση βουτύρου):

Το πρωινό λοιπόν, ήταν χειροποίητο χωρίς πολλά λιπαρά. Η ομελέτα δηλαδή, ήταν πολύ νόστιμη και όχι greasy. Η μαρμελάδα πεντανόστιμη και τα κρουασάν “γιαμ”.

Πολύ ευγενικό προσωπικό και πολύ ευχάριστη διάθεση να εξυπηρετήσουν. Σας το συστήνω!

Πρώτο δείπνο στο Τελωνείο

Στο Λιμένι φάγαμε στο Τελωνείο.Ένα ειδυλλιακό μέρος πάνω στη θάλασσα. Πολύ ευγενικό προσωπικό που μας πρότεινε ένα υπέροχο κρασί (δεν το θυμάμαι… αυτό όμως σημαίνει πως πράγματι σε χαλάρωνε κάθε γουλιά του – πάντως ήταν φρουτώδες και λευκό) και στο τέλος μας δώρισαν αλάτι και μέλι. Υπέροχη κίνηση. Το φαγητό είναι αξιοπρεπέστατο.

Βουτιά στην παραλία “Φονέας”

Την επόμενη ημέρα πήραμε το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε εκδρομή μέσα από χωριά με κατεύθυνση την παραλία: Φονέας.

Είναι ανοργάνωτη αλλά, πάρτε ομπρέλες, νερό, αντηλιακό και ό,τι άλλο απαραίτητο για εσάς και απολαύστε τη!

Είναι υπέροχη με κρυστάλλινα νερά και έναν βράχο που χωρίζει τη θάλασσα σε δύο μέρη. Η διαδρομή είναι μόλις 35 λεπτά και είναι υπέροχη! Όλο θα χαζεύετε έξω.

Ψάρι στον Μαύρο Πειρατή 

Το μεσημέρι έπειτα από την διαδρομή και την παραλία φάγαμε σε μία ψαροταβέρνα στο Νέο Οίτυλο, τον Μαύρο Πειρατή. Ε, εκεί πρέπει να φάτε. Ολόφρεσκα ψάρια, πεντανόστιμες ψητές γαρίδες και μία φάβα που θέλει βουτιά με ψωμί! ήταν σίγουρα το αγαπημένο μας μέρος για φαγητό και σίγουρα μα σίγουρα αν μας βγάλει ο δρόμος θα πάμε να φάμε. Highlight: Η κυρία που μας σέρβιρε είναι ένας άνθρωπος που ρε παιδί μου έχει “φτιαχτεί” για να έρχεται σε επαφή με ανθρώπους. Ευγενέστατη από καρδιάς με μία θετική αύρα (ναι, το εννοώ, είχε μία αύρα).

Ποτό στο Bukka

Έπειτα από έναν βαθύ μεσημεριανό ύπνο ήρθε η ώρα για δροσερό κοκτέιλ στην Αρεόπολη. Πόσο, μα πόσο περιποιημένο χωριό (κωμόπολη βασικά)! όλο πέτρα. Εκεί λοιπόν καθίσαμε για κοκτέιλ στο Bukka. Ήπια απίθανες spicy margaritas και σκεφτείτε μείναμε 6 ώρες εκεί, συζητώντας και αφήνοντας κάθε ψήγμα άγχους εκτός. Επίσης, σας το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Μπάνιο Λιμένι

Μα φυσικά βουτήξαμε στο Λιμένι. Κατεβαίνεις από τα βράχια και βουτάς στην “αλμυρή πισίνα”. Πεντακάθαρα γαλαζοπράσινα νερά. Δεν έχει ξαπλώστρες, έχει μπάνιο αλά παιδιά. Βουτιά και κολύμπι. Υπέροχο.

Η συνέχεια μας βρήκε στην Κυριακή λοιπόν, πακετάραμε και φύγαμε για την εκδρομή προς Γερολιμένα. Για πολλούς ίσως το χωριό σας φανεί “λίγο”. Όντως, δεν είναι σε καμία περίπτωση όμοιο με την Αρεόπολη ή το Λιμένι. Όμως, σε εμάς έκανε το κλικ. Αυτή η “σιωπή” ήταν τόσο δυνατή που μας άφησε σε μία καρέκλα πίνοντας καφέ και κοιτώντας τη θάλασσα.

Υποσχεθήκαμε να επιστρέψουμε στην περιοχή να μείνουμε στο Κυρίμαι ένα ξενοδοχείο στη “μύτη” του χωριού πάνω στη θάλασσα. Ένα ιστορικό ξενοδοχείο που σε προσκαλούσε να ξαπλώσεις στην ξαπλώστρα και να διαβάσεις το βιβλίο που όλο αφήνεις στη μέση… Θα γυρίσουμε λοιπόν να αποσυμπιεστούμε από σκέψεις που αν το καλοσκεφτείτε είναι ανούσιες… ξέρετε, άγχη, άγχη, άγχη που ανακυκλώνονται εξαιτίας της καθημερινότητας.

Έπειτα πήραμε το δρόμο της επιστροφής και αυτό που μας έμεινε ήταν ένας “λευκός καμβάς ηρεμίας”. Τι πιο σημαντικό; Καθαρή ενέργεια για να ξεκινήσει η εβδομάδα σου όλο όνειρα.

Κι αν φτάσατε μέχρι κάτω διαβάζοντας την εμπειρία μας τότε δεχτείτε τη συμβουλή μου ως σοφής 29άρας: Ταξιδέψτε. Δεν υπάρχει κανένα έξοδο στον κόσμο που μπορεί να σε κάνει πλουσιότερο. Μόνο τα ταξίδια.

ΥΓ. αν έχετε ταξιδέψει στον Γερολιμένα αδημονώ να μου στείλετε tips.

Σας φιλώ πολύ,

Σταυρούλα

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.