‘Εφαγα: Burger AP by Άκης Πετρετζίκης

Εχθές ημέρα Κυριακή, ήταν η τελευταία ημέρα των διακοπών της Ελπινίκας μου, οπότε η διαμονή της στην Αθήνα έπρεπε να ολοκληρωθεί με nom nom.

Αποφασίσαμε λοιπόν, να φάμε στο μπεργκεράδικο του Πετρετζίκη στην Αγία Παρασκευή για το οποίο διαβάζω εδώ και καιρό “γαστριμαργικές ωδές”.

Όταν φτάσαμε στην πλατεία, ήταν εμφανές πως το brand “Άκης Πετρετζίκης” εγείρει τη φαντασία πολλών Αθηναίων. Τι εννοώ;

Το μπεργεράδικο του Άκη βρίσκεται δίπλα στο μπραντσάδικο του και οι ουρές των “πεινασμένων” ήταν και για τα δύο μαγαζιά περίπου 30 άτομα.

Θα αναφερθώ μόνο στο Burger Ap.

Η λογική της εξυπηρέτησης είναι η εξής:

Step 1: βρίσκεις να καθίσεις. 

Ο χώρος θυμίζει καντίνα, με απλά βαρέλια αντί για τραπέζια και ορισμένες ξύλινες ροτόντες ή τραπέζια τύπου “πικ νικ”. Τίποτε σπουδαίο ή αξιοσημείωτο και δυστυχώς καθόλου “χουχουλιάρικο” για να αράξεις.

Step 2: στη σειρά για παραγγελία. 

Το μαγαζί είναι self service οπότε παίρνεις αγκαλιά μία φίλη/φίλο, περιμένεις στην ουρά για να παραγγείλεις και να πάρεις το μπάζερ που θα σε ειδοποιήσει με δόνηση όταν είναι έτοιμο το γεύμα σου.

Όσο περιμέναμε στην ουρά των περίπου 30 ατόμων μία κοπελίτσα μας κέρασε brownies που μεν ήταν νόστιμο αλλά… δεν σου άνοιγε την όρεξη για μπέργκερ αντιθέτως, θα έλεγα στην “έκοβε”.

Ίσως θα ήταν καλύτερα αν το κέρασμα στην αναμονή ήταν αλμυρό.

Συνεχίζω λοιπόν με τη γεύση. 

Εγώ παρήγγειλα ένα μπέργκερ με πικάντικο κοτόπουλο, η Ελπινίκα φαλάφελ (vegeterian) και η υπόλοιπη παρέα burger Ap, το signature burger του μαγαζιού. Στα συνοδευτικά πήραμε onion rings, πατάτες τηγανητές και σαλάτα με κινόα και αβοκάντο.

Οι γεύσεις:

Το φαλάφελ και το μπέργκερ με το κοτόπουλο ήταν νόστιμα. Τα υπόλοιπα ήταν πλήρως αδιάφορα.

Αυτό που μας έκανε αρνητική εντύπωση ήταν οι τηγανητές πατάτες με μπέικον & τσένταρ (σ.σ. μείγμα τηγανητής πατάτας και τηγανητής γλυκοπατάτας). Ήταν πραγματικά “πνιγμένες στο λάδι”. Γίνεται να μείνουν σε τραπέζι οι τηγανητές πατάτες;;;;;; Κι όμως… έμειναν. Κι αυτό είναι αρνητικό για οποιοδήποτε μαγαζί.

Τι να την κάνεις την αμαρτία τόσων θερμίδων, αν δεν ευχαριστηθείς την τηγανητή πατάτα..;;; you know what i mean?

Η σαλάτα ήταν μία “απλή” σε γεύση σαλάτα με έξτρα+ στη βαθμολογία, το ολόκληρο αβοκάντο και τα κομμάτια από γκρανόλα που προσωπικά τα βρήκα πολύ ωραία ιδέα.

Τα onion rings ήταν … αδιάφορα αλλά το ντιπ από σκόρδο ήταν yummy.

Η γευστική, ομόφωνη κατακλείδα μας;

Το Burger Ap, ήταν ένα “αδιάφορο” μαγαζί με κριτήριο τη γεύση και τον χώρο. Αν δεν έφερε την “υπογραφή Άκης Πετρετζίκης” δεν ξέρω αν θα είχε τόοοοοοοοσο κόσμο.

Μας έδωσε την εντύπωση πως έχει σκοπό να δημιουργήσει μία νέα αλυσίδα πρόχειρου φαγητού που θα τη βρίσκουμε ως υπέροχη λύση στις εκδρομές. Κατά τα άλλα… δε νομίζω να φάμε ξανά καθώς για “βρώμικο” ήταν πολύ… άγευστο. Οπότε η δική μου τουλάχιστον παρέα προτιμά να φάει σε καντίνα.

Δεν είμαι κακιασμένη αλήθεια! Απλώς όταν τρώω εκτός σπιτιού είμαι αυστηρή. Μπορεί να κόστισε περίπου 30 ευρώ το ζευγάρι όμως σε σχέση με τη γεύση, το χώρο και την πολύυυυ αργοπορημένη εξυπηρέτηση ήταν ακριβό. Πολύ ακριβό.

Να σημειωθεί πως εξακολουθώ να “λατρεύω” τις συνταγές του Άκη. Είναι ο μόνος μάγειρας, μέχρι στιγμής, που με ωθεί να δοκιμάσω λογής συνταγές χωρίς το άγχος “θα πετύχει ή θα πεταχτεί”;

Θα δοκιμάσω και το μπραντσάδικο και θα σας γράψω ξανά.

xoxo

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.