Αγαπημένες Καντίνες στην Αθήνα

Καταρχήν να δηλώσω πως μεν γράφω άρθρο για τα καλύτερα “βρώμικα” αλλά παράλληλα κάνω δίαιτα, οπότε θα προσπαθήσω μέχρι το τέλος αυτού, να επιβληθώ στο “λιγουροτέρας” που κρύβεται μέσα μου.

Οφείλω να ομολογήσω πως δεν τρελαίνομαι με τα σύνηθη junk food όπως μπέργκερ και πίτσα. Απολαμβάνω το club sandwitch, το αθάνατο σουβλάκι και όταν θέλω πολύ να “γουρουνιάσω” και δεν τσιγγουνεύομαι τα χρήματα παραγγέλνω την απόλυτη σαλάτα από το εκπληκτικό holy greens. Οπότε, θα πει κανείς πως δεν έχω άποψη. Έχω όμως! Και μάλιστα δεν πέφτω έξω!

Για κάποιο ανεξήγητο λόγο τα “βρώμικα” είναι το ευαίσθητο σημείο μου μετά από ένα ξενύχτι. Έτσι, όχι και τόσο συχνά (μαμά γερνάω) βγαίνω πίνω και πριν κοιμηθώ, τρώω σε καντίνα ή “παίρνω πακέτο” βρώμικο και μαζί με τον “σου σεφ μου” το απολαμβάνουμε σπίτι, βλέποντας Discovery.

Έχω φάει σε αρκετές καντίνες και στη λίστα που ακολουθεί θα βρείτε τις τοπ 3 αγαπημένες μου. Είναι μόνο 3 γιατί είμαι παράξενη πολύ στο φαγητό, όταν είναι τύπου fast food και δεν ντρέπομαι καθόλου να το παραδεχτώ δημόσια. Μεταξύ μας, θεωρώ πως ένα γρήγορο γεύμα είναι απαραίτητο να έχει πάρα πολύ προσεγμένα υλικά και μερακλίδικη προετοιμασία γιατί αλλιώς δεν αξίζει τον κόπο (τις θερμίδες εννοώ).

Αυτή τη περίοδο, ως no1 καντίνα στην Αθήνα βαθμολογώ την καντίνα “ο Αλέκος” στην Μαρίνου Αντύπα.

Έχει πάρα πολύ νόστιμο ψωμάκι, “καθαρότατο” κρέας και είναι ταμάμ για να γεμίσει η κοιλίτσα τόσο ώστε να μη θες άλλο.

Επόμενη καντίνα που σπάνια με έχει απογοητέυσει είναι ο “Μήτσος”, στη Μεταμόρφωση.

Η συγκεκριμένη καντίνα προσφέρει κάτι περισσότερο από το νόστιμο σαντουϊτσάκι με χοιρινό κρέας. Προσφέρει το vibe. Εμένα μου μεταδίδει την αίσθηση της Αθήνας επί εποχές “κάθε βράδυ έξω”. Ακόμη πιο ειλικρινά να πω ότι η ακριβής αίσθηση είναι “φαγητό μετά από μπουζούκι”.

 Η τρίτη αγαπημένη μου καντίνα βρίσκεται στον Πειραιά.

Η καντίνα “Ιμαλάϊα” είναι κορυφαία στο hot-dog με extra topping τα καραμελωμένα κρεμμύδια της. Στα έξτρα βάζω την τοποθεσία. Παραγγέλνεις, παραλαμβάνεις και κάθεσαι απέναντι στο παγκάκι με θέα τη Μαρίνα Ζέας.

Αυτές προτιμώ. Τις υπόλοιπες καντίνες, τις πολυ-ειπωμένες σε αντίστοιχες λίστες, δεν τις συμπεριέλαβα γιατί προσωπικά “απεχθάνομαι” να τρώω και να αισθάνομαι ότι “ξεχειλίζουν” υλικά από παντού – περίεργη το ξέρω, όμως δεν ντρέπομαι γι’αυτό.

Εκτός Αθήνων, χωρίς καμία υπερβολή βρίσκονται χίλιες φορές νοστιμότερες καντίνες. ΑΞΊΖΕΙ να φάτε στην καλύτερη/νοστιμότερη/απιστευτότερη καντίνα που έχω φάει, στα Χανιά, το Pork to beef wild. Σύμφωνα με τον “σουΣεφ” μου και έναν καραπερίεργο συνάδελφό μου, η γεύση είναι φοβερή!! (για να μη λέτε πως υπερβάλλω)…

Η δεύτερη νοστιμότερη είναι: Η καντίνα της Ναυαρίνου στην Καλαμάτα. Εκπληκτική τοποθεσία με περιβάλλων χώρο σαν πάρκο για πικνικ και ιδιοκτήτες που σέβονται και αγαπούν αυτό που σου προετοιμάζουν.

Σας αφήνω με το wishlist από καντίνες που θέλω να δοκιμάσω:

uberness: η γνωστή πια, καντίνα του Σεφ Βασίλη Καλλίδη, στη λαχαναγορά του Ρέντη. Και καντίνα; Και γκουρμέ;;; Θα τρελαθώ αν είναι όντως όσο νόστιμη ελπίζω.

-Βilly’s: Στον Billy στο Περιστέρι θα βρω, σύμφωνα με δημοσιεύματα, το «καλυτερότερο» σάντουιτς.

-Ο Μερακλής (Η καντίνα του Αρτέμη): Το “παλάτι” των αλλαντικών. Η αλήθεια είναι πως δεν μου αρέσουν τα αλλαντικά, όμως όλοι οι φανατικοί “καντιναδόροι” μου λένε πως “ΠΡΕΠΕΙ” να δοκιμάσω ένα σαντουιτσάκι από την καντίνα του Αρτέμη…

PS. “Νυχτα, βόλτα cabrio & μουσική. Απαραίτητες προϋποθέσεις για την απόλαυση ενός “βρώμικου σάντουϊτς”.

 

 

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.