Βιβλίο: Τα Μαύρα Φεγγάρια του Έρωτα

Από μικρή οι στιγμές που άνοιγα να διαβάσω ένα βιβλίο ήταν ιερές. Ολόκληρη ιεροτελεστία. Να είναι άνετη η θέση, να μπορώ να αφιερωθώ χωρίς αντιπερισπασμούς και σε πολλές περιπτώσεις που το διάβασμα διαρκούσε όλη μέρα και όλη νύχτα (βλ. Harry Potter) να έχω στο κομοδίνο νερό και κάτι να τσιμπήσω.

Μεγαλώνοντας είναι όλο και πιο δύσκολο να με παρασύρει ένα βιβλίο. Φαίνεται η φαντασία μου συρρικνώνεται, δεν ξέρω…

Είχα λοιπόν, πολύ καιρό να διαβάσω ένα βιβλίο που θα το “ρουφήξω” μέσα σε λίγες ημέρες (2 για την ακρίβεια).

Διάβασα λοιπόν “Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα”, του Pascal Bruckner. Ένα μυθιστόρημα αγάπης. Όχι όμως της αγάπης που συνήθως διαβάζουμε σε λογοτεχνήματα. Ήταν γεμάτο με αγάπη “σκοτεινή”, άγρια και κάθε άλλο παρά με συμβατικούς κανόνες.

“Δύο ζευγάρια βρίσκονται εγκλωβισμένα σε ένα πλοίο στο οποίο καλούνται να συνυπάρξουν για μερικές μέρες. Οι ζωές και τα συναισθήματα τους μπλέκονται με απροσδόκητο τρόπο σε ένα ερωτικό τρίγωνο που θα τους οδηγήσει στην οριστική πτώση και αλληλοκαταστροφή. Πώς να ξεφύγει κανείς από τη μονοτονία της ζωής του ζευγαριού; Ανάγοντας τον έρωτα σε ειδωλολατρία, καταφεύγοντας στα βίτσια ή καταστρέφοντας, αφανίζοντας σιγά-σιγά το σύντροφό του;”

Αυτό το μυθιστόρημα δεν θα αρέσει σε όλους. Εμένα πάντως με ενθουσιάσε.

Οι ήρωες του Μπρυκνέρ, ανασφαλείς αλλά ταυτόχρονα έχουν την απόλυτη εξουσία, ξεκινούν ένα προκλητικό παιχνίδι και παρασύρουν άλλους σε αυτό με σκοπό να προκαλέσουν.

Να κάνουν την επιθυμία έναν πειρασμο που δεν θες να αντισταθείς, την αγάπη ένα βαρετό παιχνίδι που δεν σε σέβεται και τέλος το “μαζί” δύο ανθρώπων ως μία κατάσταση που κάθε άλλο παρά γαλήνια μπορεί να είναι.

Eίναι μαγική η πένα του Μπρυκνέρ καθώς κάνει το βιβλίο αυτό, τόσο σκοτεινό, άγριο και αηδιαστικό που σε συναρπάζει.

Μία ιστορία που δεν μπορείς εύκολα να την χαρακτηρίσεις ως ιστορία αγάπης ή μίσους. Δύο χαρακτήρες που ξεπερνούν τα όρια της διαταραχής, θέτουν το ερωτικό πάθος με διαφορετικό τρόπο και μπλέκουν σε αυτό την ανθρώπινη φύση-παραφύση.

“Ο συγγραφέας καταφέρνει να μας περιγράψει επιεικώς αριστουργηματικά των εκμηδενισμό της προσωπικότητας,της αξιοπρέπειας και της ανοχής εντός της απόλυτης σεξουαλικής υποταγής ως καθαρά εγκεφαλική, νοητή διάσταση. Το πως και το γιατί,το συναίσθημα,η σωματική επαφή, η αρμονία, ο πυρήνας συνύπαρξης ανάμεσα στο ζευγάρι δεν υπάρχουν. ”

Τα “Μαύρα Φεγγάρια του Έρωτα” είναι ένα μυθιστόρημα για όσους έχουν ερωτευτεί χωρίς ταμπού. όσους έχουν γίνει έρμαια της ορμής ενός έρωτα καταστροφικού. “Μήπως χωρίς τη σκοτεινή πλευρά δεν υπάρχει ερωτικό πάθος”, όπως υποστηρίζει ο Πασκάλ Μπρυκνέρ;

«Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα» (1981), έγιναν ταινία από τον Ρόμαν Πολάνσκι το 1992, με πρωταγωνιστές τον Χιου Γκραντ και την Κριστίν Σκοτ Τόμας, την είδα αλλά ουδεμία σχέση δεν έχει με το βιβλίο (όπως συμβαίνει συνήθως).

Αγοράστε βιβλία για χαλάρωση:

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.